Υπάρχει μια φράση που έχει ακουστεί σε κάθε πάρκο, πεζόδρομο και πολυκατοικία της Ελλάδας: «Μη φοβάσαι, δεν κάνει τίποτα.» Όποιος τη λέει συνήθως το πιστεύει, και τις περισσότερες φορές έχει δίκιο. Ξέρει τον σκύλο του. Τον έχει δει να κοιμάται ανάσκελα στον καναπέ, να φοβάται τη σκούπα και να διαπραγματεύεται για ένα κομμάτι τυρί σαν έμπειρος δικηγόρος. Πώς θα μπορούσε αυτό το πλάσμα να βρεθεί ποτέ στο κέντρο μιας δικαστικής υπόθεσης;
Κι όμως, οι περισσότερες τέτοιες ιστορίες δεν αρχίζουν με έναν «κακό» σκύλο. Αρχίζουν με κάτι απλό:
- Ένας σκύλος που τρόμαξε από έναν δυνατό θόρυβο
- Ένα λουρί που γλίστρησε από το χέρι
- Μια πόρτα που έμεινε ανοιχτή για δέκα δευτερόλεπτα
- Ένα παιδί που έτρεξε να τον χαϊδέψει από πίσω
- Ένας ποδηλάτης που έκανε απότομη κίνηση για να τον αποφύγει
Κανείς δεν το ήθελε, και ξαφνικά υπάρχει ένας άνθρωπος στο νοσοκομείο.
Όταν ο σκύλος σου έχει δύναμη, η ευθύνη σου μεγαλώνει
Ένα Pit Bull, ένα Rottweiler ή ένα Doberman που μεγαλώνει με αγάπη και σωστή εκπαίδευση μπορεί να είναι ο πιο πιστός και γλυκός σύντροφος της οικογένειας. Η συμπεριφορά ενός σκύλου δεν γράφεται στη ράτσα του, αλλά στον τρόπο που τον μεγαλώνουμε. Υπάρχει όμως μια πραγματικότητα που κάθε υπεύθυνος ιδιοκτήτης μεγαλόσωμου σκύλου γνωρίζει: όσο πιο δυνατό είναι το ζώο, τόσο πιο σοβαρές μπορεί να είναι οι συνέπειες μιας κακής στιγμής.
Ένα τράβηγμα που ένας μικρόσωμος σκύλος δεν θα μπορούσε να κάνει, ένας Rottweiler το κάνει χωρίς καν να το καταλάβει. Ένα απλό σπρώξιμο από χαρά μπορεί να ρίξει έναν ηλικιωμένο στο πεζοδρόμιο. Και αν προκύψει δάγκωμα, ο τραυματισμός μπορεί να είναι πολύ πιο σοβαρός. Η ίδια η έννοια της υπεύθυνης κηδεμονίας, λοιπόν, είναι να έχεις φροντίσει για όλα αυτά πριν χρειαστεί, όχι μετά.
Το πιο αυστηρό «σ’ αγαπώ» το έχει γράψει ο νόμος
Το να έχεις ένα ζώο είναι μια πράξη αγάπης. Για τον νόμο, όμως, είναι και μια πράξη ευθύνης. Το άρθρο 924 του Αστικού Κώδικα ορίζει ότι ο κάτοχος ενός ζώου ευθύνεται για τη ζημιά που αυτό προκαλεί σε τρίτον, και ο νόμος 4830/2021 το επαναλαμβάνει για τα ζώα συντροφιάς.
Η λεπτομέρεια που εκπλήσσει τους περισσότερους είναι ότι, κατά κανόνα, δεν χρειάζεται να έχεις κάνει κάτι λάθος για να ευθύνεσαι. Η λογική είναι απλή και, αν το σκεφτείς, δίκαιη: όποιος απολαμβάνει τη χαρά ενός ζώου, αναλαμβάνει και τον κίνδυνο που το συνοδεύει. Ο άνθρωπος που έπεσε από το ποδήλατο δεν διάλεξε να έχει σκύλο. Εσύ, ναι.
Μια κακή στιγμή, ένας πολύ μεγάλος λογαριασμός
Το πρόβλημα με τα περιστατικά αυτά είναι ότι το κόστος τους δεν έχει καμία σχέση με τη διάρκειά τους. Ένα δάγκωμα κρατά ένα δευτερόλεπτο. Οι συνέπειές του μπορεί να κρατήσουν χρόνια. Μερικά πραγματικά παραδείγματα:
- 2.000€ για ηθική βλάβη, μετά από επίθεση σκύλων έξω από πολυκατοικία στο Λουτράκι
- 8.000€ συν τα νοσήλια για τραυματισμό από ένα τεριέ, ποσό που θα ήταν διπλάσιο χωρίς τη συνυπαιτιότητα της παθούσας
- Σχεδόν 100.000€ στη Γερμανία, όταν ένα δίχρονο παιδί που πλησίασε έναν σκύλο δεμένο δίπλα σε παγκάκι δαγκώθηκε στο πρόσωπο
Το τελευταίο παράδειγμα αξίζει μια δεύτερη ανάγνωση. Ο σκύλος ήταν δεμένος. Δεν είχε ξεφύγει, δεν κυκλοφορούσε ανεξέλεγκτος. Και το δεύτερο παράδειγμα δείχνει κάτι εξίσου σημαντικό: δεν χρειάζεται καν μεγαλόσωμος σκύλος για να φτάσει μια υπόθεση στον Άρειο Πάγο.
Ο λογαριασμός τέτοιων υποθέσεων μπορεί να περιλαμβάνει:
- Νοσήλια και έξοδα αποκατάστασης
- Χαμένα εισοδήματα του ανθρώπου που τραυματίστηκε
- Ηθική βλάβη
- Υλικές ζημιές
- Δικαστικά έξοδα και αμοιβές δικηγόρων
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν ο σκύλος σου είναι καλός. Το ερώτημα είναι ποιος θα πληρώσει, αν κάτι πάει στραβά.
Και δεν μιλάμε μόνο για σκύλους
Έχουμε συνηθίσει να συνδέουμε την αστική ευθύνη με τον σκύλο. Η ζωή με κατοικίδια, όμως, είναι πολύ πιο πολύχρωμη, και μερικές φορές πιο φτερωτή:
- Το άλογο: εκατοντάδες κιλά δύναμης, που μπορεί να τρομάξει από έναν ήχο και να ξεφύγει προς τον δρόμο.
- Ο παπαγάλος: μια χαρά τα λέει με όλη την οικογένεια, αλλά αποφασίζει να δοκιμάσει το δάχτυλο του φίλου που ήρθε για καφέ.
- Το κουνέλι: βγήκε για εξερεύνηση και κατέληξε να τρώει το καλώδιο του γείτονα.
- Η γάτα: μετά από 16 ώρες ύπνου επισκέφτηκε το ξένο μπαλκόνι και αποφάσισε ότι η ακριβή γλάστρα ήταν καλύτερη στο πάτωμα.
Για τον ιδιοκτήτη τους, όλα αυτά είναι ιστορίες που θα γίνουν αστεία στο τραπέζι της Κυριακής. Για τον τρίτο που έπαθε τη ζημιά, δεν είναι πάντα. Γι’ αυτό και στη Hoolie η Αστική Ευθύνη Ιδιοκτήτη δεν αφορά μόνο σκύλους και γάτες, αλλά και πτηνά, άλογα και κουνέλια, ενώ χάμστερ και άλλα κατοικίδια εξετάζονται κατόπιν αξιολόγησης.
Η πιο φθηνή ηρεμία που θα αγοράσεις
Η ασφάλιση αστικής ευθύνης δεν έχει τη συγκίνηση μιας φωτογραφίας με κουτάβι. Δεν θα την ανεβάσεις ποτέ στο Instagram. Στην ιδανική περίπτωση, δεν θα τη χρειαστείς ποτέ και θα ξεχάσεις ότι την έχεις. Κι όμως, ελάχιστες αποφάσεις ενός ιδιοκτήτη λένε τόσα πολλά για το τι άνθρωπος είναι:
- Σημαίνει ότι αγαπάς το κατοικίδιό σου χωρίς να ξεχνάς τους γύρω σου.
- Σημαίνει ότι προστατεύεις την οικογένειά σου από ένα απρόσμενο οικονομικό βάρος.
- Σημαίνει ότι, αν κάποτε κάποιος πληγωθεί, δεν θα τον αφήσεις μόνο με τα έξοδα.
Κι αν νομίζεις ότι μια τέτοια προστασία κοστίζει πολύ, στη Hoolie ξεκινά από 15€ τον χρόνο. Με λιγότερα από όσα δίνεις για ένα σακουλάκι λιχουδιές που θα εξαφανιστεί σε μία εβδομάδα, μπορείς να μειώσεις τον κίνδυνο από τη χειρότερη μέρα που θα ήθελες να μη ζήσεις ποτέ εσύ και το κατοικίδιό σου.
Γιατί τελικά, η ασφάλεια κατοικιδίου δεν είναι πολυτέλεια, είναι ευθύνη. Και αυτή είναι η ευθύνη που κρατά τις βόλτες ήσυχες, τους γείτονες φίλους και εσένα στο πλευρό του ζώου σου, όποιο σχήμα κι αν έχει, με όσα πόδια ή φτερά κι αν το έφτιαξε η φύση.
Η Hoolie, μέλος του Elevate Greece, είναι στο πλευρό του υπεύθυνου ιδιοκτήτη.
Ασφάλεια κατοικιδίων στην Ελλάδα, σημαίνει Hoolie!
When you love, you care 🐾
